امروز (پنجشنبه ـ چهارم اردیبهشت سال هزاروچهارصدوچهار)، چهل و پنجمین سال روز شهادت سردار پاسدار "محمد اشنویی" است
نام کردستان طی قرون نوزده و بیست میلادی با خودمختاری عجیب بوده است
تن دادن انگلستان در زمان حاکمیت عثمانی ها به تجزیه کردستان عراق، ایفای نقش اساسی اتحاد جماهیر شوروی در برپایی جمهوری مهاباد به دست "قاضی محمد" و وجه المصالحه قرار دادن "ملامصطفی بارزانی" در مناسبات بین "شاه (ایران)" و "حسن البکر" در عراق؛ همه مبین این واقعیت تاریخی است که لوازم و ضروریات نفی و پذیرش خودمختاری به منافع قدرت های بزرگ بستگی داشته است
فحوای جدایی طلبی در دهه های چهل و پنجاه قرن سیزدهم هجری تا واپسین روزهای رژیم پهلوی در جریان بود و حتی در چهارده ماه پس از پیروزی انقلاب اسلامی کمترین خواسته جدایی طلبان، خودمختاری کردستان و تأکید بر آن بود
کردستان پس از پیروزی انقلاب اسلامی دو جنگ دارد {در ارتباط با جنگ های کردستان به کتاب «بیست و دو روز نبرد» نگاه کنید (۱)}:
ـ جنگ اول کردستان با حمله گروه های جدایی طلب به پادگان های ارتش در شهرهای کردنشین در نیمه دوم زمستان سال ۱۳۵۷ ه.ش. و تعرض مسلحانه به پادگان سنندج در فروردین سال ۱۳۵۸ ه.ش. به راه افتاد و با غائله آفرینی حزب دموکرات کردستان در مرکز اورامانات استان کرمانشاه (یعنی شهر پاوه) به اوج رسید و تا اعزام هیئت حسن نیت دولت مهندس مهدی بازرگان و توافق آنان با سران گروه های غیرقانونی مسلح ادامه یافت
ـ جنگ دوم کردستان از ابتدای اردیبشت سال ۱۳۵۹ ه.ش. با وقوع درگیری های خونین در شهرهای سنندج، سقز و بوکان آغاز شد و در شرایطی که همه راه حل های صلح جویانه جمهوری اسلامی به بن بست رسید و کاسه صبر و رأفت نظام و نیروهای مسلح جمهوری اسلامی لبریز شده بود؛ به رویارویی با گروه های ستیزه جو و احزاب و سازمان های آشتی ناپذیر محلی انجامید
جنگ دوم کردستان عملیات آزادسازی سنندج است و به مثابه پایه حرکت ضربتی و منسجم جمهوری اسلامی به دوره حاکمیت گروه های مسلح غیرقانونی پایان داد و پایان قطعی قریب به چهارده ماه خودگردانی نسبی و حاکمیت این گروه ها بر بیشتر شهرهای استان کردستان و به دنبال آن اعتمادسازی بین دولت و مردم است
جنگ دوم کردستان بیست و دو روز نبرد خونین نظامی بین گروه های مسلح تجزیه طلب و رزمندگان مدافع انقلاب اسلامی از چهارم تا بیست و ششم اردیبهشت سال ۱۳۵۹ ه.ش. با این هدف صورت گرفت تا بر حسب وظیفه دینی، انقلابی و قانونی/حاکمیتی به فریاد تظلم خواهی مردم مسلمان سنندج، پیام نوروزی حضرت امام خمینی مبنی بر ضرورت برقراری امنیت در سال ۱۳۵۹ ه.ش. و نیز پیام وحدت بخش ایشان به مناسبت روز جمهوری اسلامی (یعنی دوازده فروردین همان سال) پاسخی قاطع داده شود
جنگ دوم کردستان عملیات آزادسازی سنندج و طلیعه و راهی بود تا برای همیشه نواحی تحت سلطه جدایی طلبان مسلح اعم از شهرها، روستاها و محورهای بین شهری پاکسازی شود و زمینه های مهم سیاسی، امنیتی، اجتماعی و فرهنگی و پیامدهای راهبردی در چارچوب امنیت داخلی داشت
سردار پاسدار "محمد اشنویی" از رزمندگان جنگاور دو جنگ کردستان و شهید نبردهای جنگ دوم کردستان است که در جنگ دوم کردستان جمعی گروه ضربت علی معمار حاضر شد (۲) و (۳)
سردار پاسدار "محمد اشنویی" شهید روز یکم از بیست و دو روز نبرد جنگ دوم کردستان است
او در روز پنجشنبه، چهارم اردیبهشت سال پنجاه و نه به شهادت رسید
و امروز، چهل و پنجمین سالگرد شهادت او است
روحش شاد و راهش پر رهرو باد
برای بیشتر از این به یادداشت های من تحت عناوین «جاودان باد یاد سردار»، «یاد سردار»، «سردار شهید محمد اشنویی» و «محمد اشنویی» نگاه کنید
(۱) «مرکز مطالعات ملی امنیت پایدار (دانشگاه جامع امام حسین)» در سال ۱۳۸۹ ه.ش. کتابی تحت عنوان «تاریخ بیست ساله پاسداری از انقلاب اسلامی در غرب کشور: بیست و دو روز حماسه و ایثار در سنندج» منتشر کرد که در سال ۱۳۹۹ ه.ش. و تحت عنوان «بیست و دو روز نبرد» توسط «مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس» تجدید چاپ گردید: مجید نداف (۱۳۸۹ ه.ش.). بیست و دو روز نبرد: بررسی آزادسازی سنندج (۱۳۵۹ ـ ۱۳۵۷). تهران. مرکز اسناد و دفاع مقدس. ۱۳۹۹. چاپ دوم.
(۲) «گروه ضربت علی معمار» هسته اولیه سپاه پاسداران کاشان است که در سال ۱۳۵۸ ه.ش. تشکیل گردید و به فرماندهی "علی معمار" تا اردیبهشت سال ۱۳۵۹ ه.ش. برای مأموریت هایی به «کردستان» (جنگ اول کردستان) و «قم» (حفاظت بيت امام خميني) و «سیستان و بلوچستان» (غائله ایرانشهر) و «کردستان» (جنگ دوم کردستان) اعزام شد و پس از آن به نبردهای جنگ تحمیلی عراق علیه ایران پیوست
(۳) «گروه ضربت علی معمار» در جنگ دوم کردستان روز یکم اردیبهشت سال پنجاه و نه اعزام گردید و گروهی بیست و دو نفره بود متشکل از (به ترتیب الفبا): محمد آرامش ـ محمد اشنویی (شهادت- ۱۳۵۹) ـ محمد تقی پکوک (شهادت- ۱۳۶۲) ـ عباس تابنده (شهادت ـ ۱۳۶۶) ـ محسن چناری (شهادت- ۱۳۶۱) ـ علی حسین پور ـ احسان درستکار ـ محمود رحیم زاده ـ ماشاءالله زارع جوشقانی (شهادت- ۱۳۵۹) ـ سید مصطفی سید حسن زاده (شهادت- ۱۳۶۲) ـ علی شعبان زاده ـ قاسم عربیان (شهادت- ۱۳۶۱) ـ احسان قپانداری (محبی نژاد) ـ عباس کریمی قهرودی (شهادت- ۱۳۶۳) ـ حسین مازوچی (شهادت- ۱۳۶۱) ـ عباس محمدی ـ علی معمار (شهادت- ۱۳۶۱) ـ ابوالفضل مناقبی (شهادت- ۱۳۶۰) ـ حسین ناظم پور ـ حمید نجارزاده ـ مهدی نشاسته ـ علی یزدانی کاشانی (شهادت- ۱۳۵۹)