دوباره محرم

دوباره محرم شد

محرم من را به یاد «نوش آباد» و «توغ» و «زار» می اندازد

محرم نوش آباد، «نمایشی و جشنواره ای و حماسه ای در گستره و مقیاس یک شهر» است (1)

و

«توغ» ابزار است و تنها یک ابزار برای کمک به برقراری ارتباط برکه های کوچک انسانی با کر معنویت بشری (2)

و

«زار»، پیوند مذهب و سنت و مدرنیته در هنر است (3)

محرم را دوست دارم برای همه ی خوبی هایش

در همین ارتباط به یادداشت های من تحت عناوین «توغ»، «میر و سپهدار»، «محرم در نوش آباد ـ ۱»، «محرم در نوش آباد ـ ۲» ، «زار چون ابر بهار»، «زار: مجموعه ی سوگواره های عاشورایی ـ 1» و «زار: مجموعه ی سوگواره های عاشورایی ـ 2» نگاه کنید.

(1) «نوش آباد» شهری است در فاصله ی دو کیلومتری آران و بیدگل از توابع شهرستان آران و بیدگل و روستایی بوده در فاصله ی نه کیلومتری کاشان از توابع شهرستان کاشان که در آن، آیین سنتی ـ مذهبی محرم، انسجام و رونق فراوان دارد

(2) «توغ» از جمله آلات تزيينى دسته هاى عزادارى ماه محرم است و موضوع یک فیلم مستند به تهیه کنندگی "مجید یوسفی" در سال 1382

(3) «زار چون ابر بهار» یک اثر هنری مناسبتی برای ماه محرم و حاوی دکلمه و آواز و تصنیف سوگ سروده هایی تنظیم شده مبتنی بر ردیف موسیقی ایرانی و با تنظبم ارکسترال است به تنظیم شایان کریمی و دکلمه ی بهروز رضوی و خوانندگی مهدی تفکری در سال 1391