سخن آشنا
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
روز پنجشنبه برابر با دوم شهریورماه سال نودوشش، "سروش"/ پسرم در کنسرت «هنرجویی مشاهیر موسیقی ایرانی» هنرنمایی کرد.
«کنسرت هنرجویی مشاهیر موسیقی ایرانی» اجرای منتخبی از آثار مشهور موسیقی ایرانی در قالب های «تک نوازی» و «گروه نوازی» توسط تعدادی از هنرجویان دوره ی «تمبک و دف (عباس معارف وند)» در نیم سال دوم سال نودوشش آموزشگاه «مدرسه ی هنر و ادبیات کودکان و نوجوانان (صداوسیما)» است که به دو هدف عمده ی «محک آموخته های هنرجویان» و «تقویت توان اجرای هنرجویان و آشنایی بیشتر آنان با صحنه» پیش بینی شده بود.
در این طرح سعی بر آن بود تا از همه ی ظرفیت های هنرجویان برای هر چه بهتر اجراشدن آثار موسیقایی منتخب، استفاده شود و به همین قصد و بنابر ضرورت، چهار تن هنرجوی سازهای دیگر (1) مشارکت داشتند.
کنسرت در پنج بخش به روی صحنه رفت و طی آن، تعداد بیست و هفت هنرجو شامل بیست و سه تن هنرجوی "عباس معارف وند" به همراه چهار هنرجوی دیگر به اجرای تعداد هفده قطعه آثار منتخب و تنظیم شده ی او پرداختند (به ترتیب الفبا):
1ـ آشا آتشبند
2ـ آرین آریایی
3ـ زهرا احمدی
4ـ سیتا اسکندری
5ـ مارال اسکندری
6ـ روشا التجایی
7ـ پارسا الهی فر
8ـ دریا حضرت پور
9ـ شعرا جعفری تبار
10ـ سهیل دزفولیان
11ـ پرستو رضایی
12ـ عرشیا رضایی
13ـ نیایش ستاری
14ـ آریا سعیدیان
15ـ مجید شادمهر
16ـ عرشیا شیخ زاده
17ـ سروش طلیعی
18ـ امیرعلی عبدلی
19ـ امیرسام قاسم زاد
20ـ یلدا کمالی
21ـ مهربان متین
22ـ پرشاد محمدمهر
23ـ فراز نجفیان
24ـ فائزه ملایی
25ـ سارا نوری
26ـ کسرا نیکیان
27ـ هژبر هورسان
در بخش یکم کنسرت تعداد شش تن از هنرجوهای کم سن و تازه به دوره رسیده, به اجرای هفت قطعه ی تکنوازی پرداختند (به ترتیب اجرای برنامه):
ـ سهیل دزفولیان (با شب مهتاب و قند مکرر)
ـ امیر سام قاسم زاد (با انگار دستام)
ـ آرین آریایی (با آسه آسه)
ـ عرشیا شیخ زاده (با ناوک مژگان)
ـ پارسا الهی فر (با منتظرت بودم)
و
ـ روشا التجایی (با جان مریم)
تکنوازی هنرجوهای کم سن و تازه به دوره رسیده، جالب و با حاشیه های بامزه همراه بود:
خط شکنی "سهیل دزفولیان" با اجرای نخست کنسرت، احساس ظریف و تأکیدهای دقیق "امیرسام قاسم زاد"، اشاره های ظربف "آرین آریایی" مصمم و خندان به والدینش و سبک خاص و نمادین ابراز احساسات او در واکنش به تشویق حضار، کت و کراوات شیک "عرشیا شیخ زاده" و جدیت او، سلام و خداحافظی "پارسا الهی فر" محو در اولیایش و کلام آمیخته با لبخندهای ریز او و سرانجام، احتیاط شکننده ی "روشا التجایی" در ادای اشعار از حاشیه های این بخش از کنسرت بود و حضار را حسابی به وجد آورد.
شایان گفتن است؛ "آدرینا جاوید" غایب این بخش از کنسرت و تنها غایب کنسرت بود. او در شش هفته ی تمرین کنسرت، همراه هنرجوها تمرین کرده بود و دی روز، به دلیل کسالت نتوانست به اجرا بیاید.
بخش دوم برنامه به گروه نوازی چهار قطعه توسط پنج تن از هنرجویان اختصاص داشت. در این بخش، به ترتیب قطعات مشهور «بردی از یادم» (اثر روح الله خالقی بر روی شعری از حسین گل گلاب)، «آرزوها» (اثر محمد سریر بر روی شعری از حسین منزوی)، «صدای ساز مرد چوپان» (اثر فریبرز لاچینی بر روی شعری از محمد نوری) و «سیمین بری» (اثر جمشید شیبانی بر روی شعری از ابراهیم صفایی)، گروه نوازی شد.
ـ زهرا احمدی (با تمبک)
ـ سیتا اسکندری (با آواز و کاخن)
ـ پرستو رضایی (با پیانو)
ـ مجید شادمهر (با آواز و گیتار)
و
ـ مهربان متین (با آواز)
گروه نوازی یکم با ظرافت سازی و لطافت آوازی انجام شد و کیفیت اجرا به قدری بالا بود که نفس حضار را در سینه حبس کرد و جمعیت سالن، محو کار خوب هنرجوهای نوجوان شد.
شایان گفتن است؛ سه تن وکال بخش دوم (یعنی اسکندری و شادمهر و متین)، هنرجوهای دوره ی آواز "عباس معارف وند" هستند.
در بخش سوم برنامه، تعداد سه قطعه ی بی کلام بر اساس نقرات ریتمیک توسط گروه یازده نفره گروه نوازی شد:
ـ آشا آتشبند (با تمبک)
ـ زهرا احمدی (با تمبک)
ـ سیتا اسکندری (با تمبک)
ـ مارال اسکندری (با دف)
ـ دریا حضرت پور (با تمبک)
ـ آریا سعیدیان (با تمبک)
ـ نیایش ستاری (با تمبک)
ـ یلدا کمالی (با تمبک)
ـ فائزه ملایی (با تمبک)
ـ مهربان متین (با تمبک)
و
ـ سارا نوری (با دف و دایره)
نقرات ریتمیک از دستاوردهای هنری "صفی الدین ارموی" و "عبدالقادر مراغی"، دو موسیقی دان مسلمان و اجرای قطعات دو ضربی و شش ضربی مختلف در دورهای ریتمیک است که در سه قطعه و با هماهنگی بالا و به زیبایی تمام اجرا شد و من در انتهای اجرای این بخش، اعتراف برخی از حضار را به اصلاح نگاهشان نسبت به سازهای دف و تمبک دیدم.
در بخش چهارم برنامه، قطعه ی «صدای او می آید» (اثر شنیده نشده ی همایون خرم بر روی شعری از کریم فکور) توسط گروه هفت نفره اجرا شد:
ـ عرشیا رضایی (با تمبک)
ـ سروش طلیعی (با تمبک)
ـ امیرعلی عبدلی (با تمبک)
ـ پرشاد محمدمهر (با آواز و تمبک)
ـ فراز نجفیان (با پیانو)
ـ کسرا نیکیان (با تمبک)
و
ـ هژبر هورسان (با تمبک)
گروه نوازی سوم با اجرای با صلابت و ضرباهنگ تند و پرتحرک هنرجوهای پسر نوجوان، جلوه ی خاصی به این بخش از کنسرت بخشید و تحسین حضار را برانگیخت و در این میان، زیبایی تک خوانی "پرشاد" سخت جلب توجه می کرد و نویدبخش هنرمند باآتیه ای تحت نظر و تعلیم "رضا محمدمهر" (2) است.
بخش پنجم برنامه، بخش پایانی کنسرت و گروه نوازی دو قطعه بی کلام «شورانگیز» و «خزان» (هر دو اثر پرویز مشکاتیان) توسط گروه شش نفره بود:
ـ زهرا احمدی (با تمبک)
ـ دریا حضرت پور (با دف)
ـ شعرا جعفری تبار (با سنتور)
ـ نیایش ستاری (با تمبک)
ـ آریا سعیدیان (با تمبک)
و
ـ سارا نوری (با دف)
گروه نوازی چهارم، اجرای دو اثر فنی و پیچیده و مشهور و سترگ تاریخ موسیقی ایرانی، به خوبی و با صلابت توسط ترکیبی از هنرمندان نوجوان و جوان و حسن ختام خوبی برای کنسرت بود.
برنامه ی «کنسرت هنرجویی مشاهیر موسیقی ایرانی ـ2» در تالار «پرتو (ی آموزشگاه)» و در حضور «مادر سروش» و جمع دیگری از اولیای هنرجویان به مدت حدود یکصد دقیقه اجرا شد.
هنرجوها در مسیر آماده شدن برای این کنسرت، طی شش هفته ی منتهی به هفته ی پایانی کنسرت به تمرین پرداختند و در این راه، معلمان شان و خودشان و اولیای شان متحمل زحمت فراوانی شدند.
به نظر من، "عباس معارف وند" (3) معلمی تمام است و و در یادداشت وبلاگی «کنسرت هنرجویی مشاهیر موسیقی ایرانی» در توصیف او، مفصل نوشتم.
پیشینه ی «کنسرت هنرجویی مشاهیر موسیقی ایرانی ـ 2» به «کنسرت هنرجویان تمبک و دف مدرسه ی هنر و ادبیات» (ـ سال 1391) و «کنسرت آموزشی کوبه ای: طرحی از عباس معارف وند» (ـ سال 1392) و «کنسرت هنرجویی موسیقی ایرانی: طرحی از عباس معارف وند» (ـ سال 1393) و «کنسرت هنرجویی مشاهیر موسیقی ایرانی» (ـ سال 1394) می رسد.
برای مطالب بیشتر از دو کنسرت اخیر این زنجیره به کانال تلگرامی «کنسرت هنرجویی مشاهیر» (بهxadآدرس: t.me/Taliei) سربزنید.
(1) چهار نفر هنرجویان سازهای دیگر شریک در اجرای این کنسرت عبارتند از: پرستو رضایی/ هنرجوی پیانوی علی مقتدایی ـ مجید شادمهر/ هنرجوی گیتار منصور شاملویی زاده ـ فراز نجفیان/ هنرجوی خودآموخته ی پیانو ـ شعرا جعفری تبار (سنتور)
(2) "رضا محمدمهر"/ پژوهشگر و خواننده و منتقد موسیقی ایرانی و پدر پرشاد است و در تالار، حضور داشت.
(3) "عباس معارف وند" متولد سال ۱۳۵۶ه.ش. در «تهران» و نوازنده و معلم «تمبك» و «دف» و هنرآموخته ی تمبک "محمد اخوان" و هنرآموخته ی آواز "مهدی شمس نیکنام" است. او خالق آلبوم موسیقی «سفر با ویوالدی» (نشر موسیقی نوفه ـ سال 1393 ه.ش.) است و سابقه ی تعلیم موسیقی در آموزشگاه های «دانشمند»، «آوای کلار»، «مدرسه ی هنر و ادبیات کودکان و نوجوانان (صداوسیما)»، «ارغوان» و ... را در کارنامه ی هنری خود دارد. اطلاعات بیشتری از آلبوم او در همین وبلاگ و در یادداشتی تحت عنوان «سفر با ویوالدی: یک گفتگوی سازی بین تمدنی» برخط است.
برچسب: هنرجویی,
نویسنده: نیکان نیکنام